Dursun Elmas Şiirleri - Şair Dursun Elmas

Ömür yolu dere, düz,
Karlı dağ, mavi deniz,
Sürü olduk hepimiz,
Mutlu olmaya ne var?

Gönül coşa çağlaya,

____”Gönül heybesinin en büyük azığı muhabbettir.”
Muhabbet yürekte alışan közdür,
Odunda mum gibi yanasın gelir
Muhabbet hayatta en tatlı sözdür,
Ömrünün çeyizi sanasın gelir

Gözlerim gittiğin yollarda kalır
Ne bir haber gelir, ne selam senden
Dalar gider son noktaya çakılır
Ne bir haber gelir, ne selam senden.

ÖLDÜRÜR
Kolay ölmez insan derdi yok ise,
İnsanı bir hasret, bir ah öldürür.
Dertten daha beter olanı ise;
Dil bilmez soytarı, küstah öldürür.

Kara saça, kar elenir
Ömrümün hazan çağında!
Yüreğim hüzne belenir
Ömrümün gurup çağında!

Yakut gibi kamaştırır gözleri,
Elmas olup şule saçar bu güzel.
Kıymetine ne var yeter, ne devlet,
Yıldızlara ömür biçer bu güzel.

Bulunmaz burada onun meheli,

Gözlerim yol gözler, her gün her saat,
Götür yüreğine, götür gönlüne,
Aman geç kalmadan, bitmeden hayat,
Götür yüreğine götür gönlüne.

Gel kesek hicranın hay - harayını

Öyle derinde ki, her düşen çıkmaz
Kurtulmak istiyor, kanat çırpamaz
İmdadına gelen umduğundan az
Yaralıdır gönül kuşum yaralı.