Dursun Elmas Şiirleri - Şair Dursun Elmas

BİZİM ORALAR

Bizim oraların;
Baharında, duman dumandır yer gök
Atar sırtından kış uykusunu
Toprak Güneş ile buluşur,

Bu yıl da gelemiyorum görüşe
Yaman karışıktır başım a dağlar.
Sürüde hakkını korumak için,
Gelir mi koçların döş döşe dağlar ?

Kör sis gediği tutsun saklasın,

BU KÜLÜ KİM YANDIRACAK

Bütün derdi gamı bastım bağrıma,
Derman kâr etmiyor gönül ağrıma,
Kimse ses vermiyor yürek çağrıma,
Bulamadım yaralarım saracak!..

DELİ GÖNLÜM

Duru göller gibi durulmaz mısın,
Çektiğin yetmez mi oy deli gönlüm?
Hiç uslanmaz mısın, yorulmaz mısın,
Nedir bu harayın vay deli gönlüm ?

Bunun adı doğal afet
Hemi de büyük felaket
Her musibet birer ayet
Deprem insanı öldürmez
İlimsiz iman öldürür

GİDELİM BU ŞEHİRDEN
El ele tutuşup gidelim burdan
Yalanı dolanı olmayan yere
Dönek güvercine uçak dağlara
Gidelim bulağı göyneyen yere..

Bu karanlık geceden
Yok isteğim umduğum.
Kabus yağar, semadan
Çilesi yığın yığın...

İçerime sığmıyor,

Güneşin yerine doğmuşsun bugün,
Ufuklar kızarır yar ışığından
Güzellik karşında secdeye varır
Tanrı da memnundur yaraşığından

REŞADİYE SÖZCESİ
Bu ne bir destan, ne de methiye,
Ne bir güzelleme, ne de reddiye,
Yöremize ait sözce bir sözlük,
Hediyem olsun tüm Reşadiye’ye!
**

Bizi aldattılar ana karnında,
Uyduk meleğine koca dünyanın
Ağladıkça kundaklara sardılar
Düştük keleğine koca dünyanın

“Ana” dedik açılanda dilimiz,