Durmuş Güner Şiirleri - Şair Durmuş Güner

Dilim tutulur sana söyler isem sözleri,
Koşamaz olurum yoluna ayan,hemde zemheri...
Kim bulacak bu derde deva ile hikmeti?
Ne Muhibbi,
Ne Muradi,

İçim kor ateşi yanar ha yanar.
Yüreğim yanında koca dev bir çınar.
Bir zalim kadın iftiharla sunar;
Sen beni yaktın ya,sende yanasın!

Ne bugünden tat aldım ne de dünümden.

Ölüm kapımda bir tetikçi gibi,
bekliyor yolumu.
Aşk vurgun olmuş kalbimde,
sanki hazırlıyor sonumu.

ve sevgiler tükeniyor kalplerde

Somurtma artık ey sevgili!
biliyorsun sende yanlış yaptın.
Ve senin yenik düştüğün gururunla,
ben işte o yüzden barış yaptım...

Geride kaldım mesele değil.

Seversem eğer ölümüne,
sevmezsem bundan kime ne?

Başlayan hikaye burada bitiyor.
Vurma bana derdim zaten yetiyor.
Üç günlük dünya; geldi,geçti,gidiyor.

Ve bir de bakarsın!
yağlı ilmeğin arasından şöyle bir geriye...
hatırlarsın neler olmuş?
yaptığına pişman olmak bir yana,
kendini anlatamamaktan yakınırsın.

Suçluyum..!
Evet,kabul ediyorum.
Hiç olmadığım kadar samimiyet duyuyorum.

Ve bir an duruyorum,
inan bu halime ben de şaşıyorum.

Susmak zamanı değil Durmuş,kaleminle taşla,
-Sen benden büyüksün,önce sen başla.

-Biz dosta ne işle bağlıyız ne aşla,
biz dosta aşkla bağlıyız,aşkla.

Uçurumun taşıyım sevdanın yamacında ha düşecek.
Bir konferans gibi dudakların arasından
bir kaç cümleyle çıkacak
ve dönecek bu beden arkaya
ardında bıraktıklarına bakacak.

Alemlerin rabbine olsun tövbemiz.
Kabul eyle yoksa yok karşına çıkacak çehremiz...

Ya rabbi..!
Bizler,riya ve kibirle aştık haddi...
Ademoğluyuz;