Durmuş Güner Şiirleri - Şair Durmuş Güner

Kötü günde yanımda olmayan arkadaşı,
mal,mülk ve para için gözü dönmüş gardaşı,
sözümü kulaktan kulağa yayan sırdaşı,
istemem! ne yapayım ki? al da başına çal.

Şu acımasız kalbinde büyüyen taşkını,

Ben gidiyorum parça parça.
Zaman mekan tanımaz hayalim.
Duruyorum divanında,
el açıp beklemekle sana yönelmiş her halim.
Şaşıranlara cevap niteliğindedir bu sözüm;
çünkü benim aşkım,sadakat-ı ibrahim.

Ben nerdeyim?
Nerde söyle bileyim.
Yemyeşil bir orman mı?
Kızıl bir çöl mü diyeyim.
Yoksa akan nehir mi?

Ol muradım gerçekleşse zakir-i habibim senle
gitsem bu aşk için geriye,ilerden el çekilmez.

Ne muratmış tövbe! yare kavuşmak nasip değil.
Nasip kaderden gelse de; söyle neden vazgeçilmez?

Beni seven bir yüreğin olsun,kimse bilmesin.
Aklın ucundan geçsin lakin,kendin bilmesin.
Yokluk sevdaya yakın olsun ama yokluk bilmesin.
Gönül hasrete davalı yalnız,davacı bilmesin.

Şimdi dertler ayrılmaz ki baş ucumdan.

Uzandı kanadım,piri kemale erdi muradim.
Beyhûde yere giden bir can için yanarım.

Kurudu gözümde yaştan gayrı pınarım.
Ağladım, gülmedim bu cihanda cananım.

Koltuğun çok sıcak galiba padişahım!
Adaletsizsin,senden daha adil Allah'ım!

Kusura bakma burda biraz seni hicvettim.
Hem adını, hem de namını kirlettin...

Aşkı gururla gezdirmem
Böyle aşktan bezdim be
Ama kendini ezdirme
Demeye de lüzum yok.

Sevmek tıpkı bir kura

Düşündüm de ...
Ne sen beni sev nede ben sana meyil edeyim..
Ne sen üzül nede ben üzüleyim..
Ne senden yâr olur ne benden kahır
Güzel hayallerimiz olmaz bizim..
Ya can yakar ya canan yanar..

Bak işte geldi miracın efendim!
üzüntülerine bir teselli gerek.
Ve usulca bir dokunuş müjdeliyor seni,
alıp götürmek için sevgiline,
gülerek...
Süleyman'ın mescidinden yükselerek göğe,