Durmuş Güner Şiirleri - Şair Durmuş Güner

gece sokaklar bomboş,caddeler sessiz olur.
şehir bile konuşmaz hiç sorma dilsiz olur.
acımasızca dolaşan kurşun yüreğimde,
atan sahibinden bile dinsiz olur.

Küçük bir tebessüm ister bu gönül senden,
içinde bir nebzede olsa yapmacık duygular içermeyen.
Gülünü incitse de bu kederli yüreğim.
Dikenlerinden gül kokuları gelen.

Çok mu şey istiyorum bazen nedir?

Güneş'e,Yıldız'a,Ay'a
önce çöle sonra suya
şimdi derin bir pusuya
yatmam gerek sevgilim.

Ve yağan şu yağmura

Dertleri tüketme noktasına geldim artık;
Yağmuru güneş misali ısınmaktan,
güneşi de yağmur gibi ıslanmaktan ötürü kullanıyorum.
Temiz bir su gibi atılan taşın etkisiyle
bende berrakken bulanıyorum.

Gel gör ki Süleymanlar dünyaya hükmeder.
Adından mı gelir bu hüküm yoksa haktan mı?

Kenan ilinde Yakub Yusuf'u kaybeder.
Açılır gözleri,bu mucize yoktan mı?

Aşk temayülüne vicdan ne gerek?
Zakir'in sırrı yaşanan duygulara örnek.
Desem ki bu hayat olgusu ne kadar karışık?
O ince çizgiyi ne anlar nadan aşık.

Huzur bozan kelimeler kayda değer.

Kesti yolumu sensizliğe hasret saatler,
bir sigara boşluğunda anarken sessizce.
Haram saydı senin olmadığın zamanı
ve umudumu kardım öfkemle!
sebebsiz haykıran bu yüreğime inat...

Ne gam,
ne bir tasa,
artık olmasın sende.
Evin büyük yükü elbette sende,
senin bu halin inan ki bende;
yüreğimi yakıp ağlatıyor babam!

Bir ufuksun gönlümde,
kavuşması olmayan.
Bir gül gibi bahçemde
hiç bir zaman solmayan.

Bir hayalsin kalbimde,

Ne yiğitler geldi geçti bu diyardan.
Hepsi farklı bir dünyaydı yaşayan onca hıyardan;
ve yıkıldı sonra arda kalan kolonlar.
Bir tarafta yezid,bir tarafta HÜSEYİN gibi olanlar.

Geçmişi soracak değilim,sende sorma istersen.