Durmuş Güner Şiirleri - Şair Durmuş Güner

Platonik sevgilerin sersem gülüşlerine aldandım bugüne dek.
Karamsar ideallerin peşinden koştum evet.
Bu çok çetin bir savaştı,kaybettik işte kabul et!
Bu ayrılık ölümden önceki kıyamet.

Ne olur bizleri affeyle yarabbi!
sana karşı mahçubuz ve de laubali,çünkü;
Amirimize,patronumuza ceket ilikledik,saygı duyduk,
sana amellerimizle karşı durduk.
Alemlerin patronu olduğunu unuttuk.
AFFEYLE..!

Bir adım sen önde olsan ya da ben,
ne fark eder ki ölecek nasılsa beden.
Bir bakış görsem yeter,seni ölmeden..
Belki o zaman biraz daha uslanırım.

Bu dünya gül olsun sevgiyi hak bilene,

Bakıp gönlüm zevkine
hakkı hicran edemem.
Yolum aşk kapısıdır
başka yolda gidemem.

Gönül diyar menzilim.

Bu görünen yollar nere gider?
Değerin bilirsen dere gider.
Yolundaysan eğer eve gider.
Bir altın yüküyle deve gider.

Kazanırsan eğer cebe gider.

Eğilme ve de bükülme,
Bu devran da birgün dönecek!
Biri kör,
Biri ise sağır;
Bir gün hem duyacak
Hem de görecek...

Boynunu çıkarma beyhude yere
Vururlar bir anda demedi deme.
Uyardım dimi seni kaç kere
Huzurlar bozulur demedi deme.

Zengin isen bana ne bundan

Hey can! nedir bu benim sendeki hikmetim?
Dosta vefa,câna sâfâ,ahde vefa himmetim.
Biçare derya deniz zerre kadar hizmetim.
Vurulmuş pırangalar gönlüme sevgin için efendim!

Sen bu yolları aşıpta yoksa bana mı geleceksin?

Eşim dünyadaki emanetim.
O yok ise benim kıyametim.
Ona karşı hıyanetim.
İdam olsun raziyim

Hem gülümsün hem de diken.

Bazı insanlar her aşkı istedikleri gibi yaşayamaz.
Her yolda olduğu gibi her aşkta da pürüz olur.
Bazen duyulmaz bir isyandır bayrağı çekilemez.
Her aşkta olduğu gibi bu aşkta da ihanet fark etmez.

İstese de imkansızlık hemen bilinmez.