Durdu Şahin Şiirleri - Şair Durdu Şahin

Kim ne derse desin
Şairlere yakışıyor hüzün.
Ağlamaklı bakışlar,
Sessiz yakarışlar,
Habercisi oluyor gündüzün.

Absürt sözleriyle
Kendi kendini yordu
Şimdi saçmalayamıyor.

Aynı dert, aynı dava,
Düşüren bizi bize.
Cehalettir kaynağı,
Gelelim kendimize.

'Edebiyat tarihçileri, Orhun Abideleri'ni güzel bir Türkçe, ilk Türk yazması adına âbide dikilen devlet adamlarını da ilk Türk müellifleri olarak görmüş ve bunların Türk kültürünün yüksek bir vesikası olduğunu kaydetmişlerdir.' (S.9)

'Büyük işler, büyük ve güçlü bir devletin himayesinde gerçekleşir. Büyük ve güçlü devletlere de sıhhatli toplumlar vücut verir.' (S. 13)

'Kendi yolumuzu kendimiz çizeceğiz.' (S.15) 'Batı, kendi değerlerini tenkit konusu yaptırmıyor. (S.17) 'Osmanlı İmparatorluğunu güçlü kılan; yöneticilerin ve tebanın inanç manzumeleridir.' (S.24)

İsrafı hemen bitir,
Kendine gel acemi!
Adil paylaşım getir,
Kendine gel acemi!

Tutumun tutum değil,

Kendini bilen
Âlemi bilir
Âlem bilmez.

Ne deyim
Kendini bilmeyene
Anlamayacağını bile bile.

Kendin söyle
Kendin dinle
Kendini bilmiyorsan…

Manaya bakanlara,
Saygılı olalım biz.
Çağlayıp akanlara,
Saygılı olalım biz.

Hakta karar kılana,

Şiire “dur” der, bitince pili,
Küfürlerden başka bilmez söz dili,
Kim bilir kimlerin fili,
Serserinin biri...

“Ben ben” diyerek kendini yorar,