Durdu Şahin Şiirleri - Şair Durdu Şahin

Para değil, mevki değil, şan değil,
Saray değil, konak değil, han değil,
Direk değil, mertek değil, yan değil,
İnsanı yücelten ahlaktır, ahlak.

Öksüzlere bağırmak, kızmak değil,

Kurulmalı saatler,
İnsan kalsın insanlar.
Tarihimiz öğütler,
İnsan kalsın insanlar.

Rengi solmasın fikrin,

İnsan, varlıklar içerisinde en seviyeli yaratılandır, şüphesiz. Duyan, düşünen, konuşan, eleştiren, idrak kabiliyeti bulunan, çevresini yaşamına uygun bir şekilde değiştirebilen, şuurlu olarak arayan, anlayan, hatırlayan başka bir varlık gösterilemez, insan gibi.

Tarih, insanın iyi ve kuvvetli yanlarını, insani ve ileri özelliklerini geliştirip ilimde, kültürde, sanatta, ekonomide, kalkınma ve yücelmede erişilmez ve ulaşılmaz erdemlere kavuştuğuna da; insanlığının insani taraflarını, yüceliklerini ve erdemlerini, aşkını, ahlakını, alakasını bitirip dipsiz çukurlara düştüğüne de şahit.

İnsan aklını, ahlakının ve insani erdemlerinin kontroluna bıraktığında; insanlık gelişmiş, ilerlemiş, yükseklere çıkmış, çevresini yaşamına uygun bir şekilde düzenlemiş, doğayı daha bereketli kılmış ve insanlığın gerçek manada insan olmayan varlıklara büyük farklar atmasını sağlamıştır.

Gariptir halleri tuhaf,
Banlayamazsın hödüğü.
Sayısızdır şahsında gaf,
Kınayamazsın hödüğü.

Gölgesinden korkup kaçar,

Hüzne aşinadır yüzümüz;
Yüreklere kadar uzanır,
Yürekler kazanır…
Haktan başkasına bakmaz gözümüz.
Geceler boyu yalnızlığa,
Çaresizliğe acıklı türküler söyler,

Senin bildiğini
Sadece sen mi biliyorsun
Herkes cahil değil.

Çok doğrudur beyanı,
Gönüller şairinin.
Kıymetlidir zamanı,
Gönüller şairinin.

Muhtacadır ihsanı,

Ne apış,
Ne kimseyle kapış;
Hayatı ciddiye al,
Görevine iyice yapış.

Geç gelmişti, çabuk gidiyor,
Güle güle Şehr-i Ramazan.
Sayılı gün tez bitiyor,
Güle güle Şehr-i Ramazan.

Temizledin sen özümüzü,

İmanlı, kararlıydı,
Gül yüzlü güzel annem.
Gerçeğe duyarlıydı,
Gül yüzlü güzel annem.

Dualıydı elleri,