Durdu Şahin Şiirleri - Şair Durdu Şahin

Arif fert, değildir sert,
Bilelim bunu şair!
Cahillik en büyük dert,
Bilelim bunu şair!

Gereksiz fazla sefa,

Bize bayram olur, mazluma çile,
Ben nasıl güleyim bayram diyerek.
Saymakla bitmiyor, gayet çok hile,
Ben nasıl güleyim bayram diyerek.

Her tarafta dert, yokluk ve acı,

Dostumuzu bilelim,
Gözyaşını silelim,
Umutlara sarılıp;
Bayramlarda gülelim.

Yılan gibi sinsi kayar,
Bilgisayar, bilgi sayar.
Acımadan virüs yayar,
Bilgisayar, bilgi sayar.

Ekranını hazla boyar,

'Ben, ben' demek, ukalalık demektir.

'Ben, ben' demek çok ciddi bir hastalık demektir.

'Ben' demek, kir demektir.

Baktım ki saçma sapan konuşuyor,
Ben onu geveze dile benzettim.
Rengi çok açık, suratı mor mu mor,
Durumu yüzdeki çile benzettim.

Heybeti, kıymeti kalmamış, bitmiş,

Saygı ile varalım biz hedefe,
Herkes gıpta ile baksın bizlere.
Gönüllerde güzellikler biriksin,
Bütünüyle ahenk dolsun yüzlere…

Gecenin kuşluğunda,
Allah’tan af dileyin!
Umudun hoşluğunda,
Allah’tan af dileyin!

Yalvararak el açıp,

Yaklaşmaz cehalete,
İlim yolunda koşar,
Az konuşur, çok dinler.
Çağlayıp akıp coşar.

Asla bıkmaz, yorulmaz,

Akıl, S.A.Arvasi’nin deyimiyle “bir zihni faaliyet olarak hipotezler kurmaya, teoriler üretmeye, tahminler ve kıyaslamalar yapmaya ve bazı hükümler vermeye elverişlidir; ancak aklın alamayacağı gerçekler de vardır ve akıl bu gerçekler karşısında susmak zorundadır.

Anlaşılan, akıl ne kadar gerekli ve önemli olursa olsun, yine de bir yönü ile zihnidir, insanidir. Tam kapasitesi ile çalışması “gerçek akıl” seviyesine ulaşabilmesi için başka kuvvetler ve desteklere ihtiyacı vardır.

Örneğin beş duyusu(özellikle de görme organı) tam kapasite ile çalışmayan bir insanın aklının buutu ve boyutu ne olursa olsun, önündeki kuyuya düşmekten kendini kurtarması mümkün olmayacaktır.