Durdu Şahin Şiirleri - Şair Durdu Şahin

Güz mevsimine döndü yüreğim,
Güllerden eser kalmadı,
Bülbüllerden niyaz.
Herkes çoğalıyor da Rabbim,
Neden benim çokluğum az.
Neden öfkelerim karanlık,

Unutulur mu tandırda ekmek pişirmek,
Odunlarla, tezeklerle ısınmak…
Kil ile banyo yapıp,
Yer sofrasına umutla bağdaş kurmak…

Bağ bellemek,

Haydar emmi her başladığında söze,
Başlardı ilk önce seferberlik yıllarından,
Anlatırdı eşkıyanın tuttuğu yolları…
İngiliz’in, Fransız’ın memlekete doluşunu
Bitiremezdi gözyaşları göl olmadan…

Sevseler, sevilseler,
Dostlarını bilseler.
Boş yere yorulmadan,
Kimseye darılmadan;
Biri bine katsalar.
İnen rahmetlerden,

Çalışanlar kazanır,
Anlayana ne mutlu.
Çalışmayan kazınır,
Anlayana ne mutlu.

Dağların doruğu kar,

Halis
Niyet.
Ayet
Rahmet.
Batıl
Zahmet.

Dertliler sevinsin, mazlumlar gülsün,
Müjde yüklü kafileler geliyor.
Milletim gözünün yaşını silsin,
Müjde yüklü kafileler geliyor.

Hakikatler birer birer görülsün,

Binlerce gönül eri,
Yarınlara bakıyor.
Taştı rahmet deryası,
Ümitlerle akıyor.

Umman oldu zerreler,

Açalım daim gülce
Mutlulukla coşalım.
Konuşalım güzelce,
Mutlulukla coşalım.

Bayramlar bizim için,

Hatıralar insanlara,
Neler neler anlatır.
Hatırası olmayanlar,
Acep neler anlatır.
Akılda olanlar işe yaramaz,
Hatırasız insan derki yaram az,