Durdu Şahin Şiirleri - Şair Durdu Şahin

İnsana yoldaş olan,
Şiir değil midir?
Şaire gardaş olan,
Şiirler değil midir?

Adsızlara ad olan,

Bahçesi gülce kokan,
Bu vatan sevilmez mi?
Suları dostça akan,
Bu vatan sevilmez mi?

Görevi halka hizmet,

Bayramda barış olsun,
Halk için yarış olsun,
Hedefe varış olsun,
Sevinelim hepimiz.

Anne, anlatır bizi bakışı ile.
Anne, korur bizi sevgi nakışı ile.
Anneyi hakkıyla tanımlayamaz nesir,
Anneyi hakkıyla tanıtamaz şair.
Anne, anlayabildiğimizden daha kıymetli.
Anne, anlatabildiğimizden daha faziletli.

Edep, ilim, hikmetle,
Şiir diliyle söyle!
Erdemle, nasihatle,
Şiir diliyle söyle!

Sağlam tutup bendini,

Şiirle buluşanlar,
Ruhuyla konuşurlar.
Şiirle yarışanlar,
Şuurla barışırlar.
Zamanı her dem yeniden yeşertip,
Aydınlığa ulaşırlar.

Şair olan hep şairi görmeli,
Karşı durup zulme göğüs germeli,
Dostlarına gerçekten dost olarak;
Yürekleri sevgi ile örmeli! ..

Durdu ŞAHİN

Manaya bakanlara,
Saygılı olalım biz.
Çağlayıp akanlara,
Saygılı olalım biz.

Hakta karar kılana,

Şiire “dur” der, bitince pili,
Küfürlerden başka bilmez söz dili,
Kim bilir kimlerin fili,
Serserinin biri...

“Ben ben” diyerek kendini yorar,

Gülistanda güller ağlıyor,
Ağarmış saçlarımıza bakarak.
Telli duvaklı yeşillikler üstüne
Aydınlık yarınlar üstüne,
Güzellikler üstüne söylediğimiz türküler;
Zorluyor yokuşları,