Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Basınca bağrına bir’de balayı
Terk ettirir Ana Baba sılayı
Aratır gözünde zoru kolayı
,,,Sizi gidi sizi kadın milleti
,,,Hep siz doldurdunuz tene illeti

İçip içip coştunuz
Sokaklara koştunuz
Sonra birer puştunuz
,,,,Havacı tavacılar
,,,,Sizi bedevacılar

İnsan insanı hiç, görür mü hakir ?
Bana yazma diyor, saygıda fakir
Şâir müsveddesi, küfürde mahîr
*** Bırak yazma diyor bana boşuna
*** Zira hiç gitmiyor sözüm hoşuna

Marifet biliyor yobaz demeyi
Sayıp sövenede hep yaz demeyi
Unutur kendine bağnaz demeyi
*** Bırak yazma diyor bana boşuna
*** Zira hiç gitmiyor sözüm hoşuna

Kâğıtlar gam çeker,kalemler ağlar
İçimi kâğıda döktüğüm zaman
Bahara ermeden sam vurdu bağlar
Şu yalan dünyayı yazdığım zaman

Mevsimlerin hepsi hazandır bende

Girdim sevda bağına güller dalında ağlar
Şu bi-çare yüreğim sen diye kara bağlar
Didemden akan yaşlar sel olup daim çağlar
,,,Uyku tutmaz gözlerim ağlarım yana yana
,,,Vicdanın yok'mu senin? yazık bu garib cana

Bu ömür biterde çekilir canım
Kurur damarımda al kızıl kanım
Silinir dünyadan adım ve sanım
Yazık garib ömrüm el olur gider

Yıllar geçti gitti gençliğim soldu

Sorma gardaş halın nasıldır diye
Kalem'le kâğıt'a yazılmaz hasret
Bilmiyorum neden böyledir niye
Tarifi imkânsız yazılmaz hasret

Irayıp gidersin hep diyar diyar

Sevdalı gönlümde aşkın ateşi,
İçin,için yakar yarden habersiz.
Sevda sarayımın muhkem bir taşı
Birer birer düşer yarden habersiz..

Çaresiz kalmışım elsiz ayaksız,

Akşam olur çöker gamlar hüzünler
Yanlızlık oturur benle baş başa
Dilim seni anar ismin heceler
Tek yârenim olur benim geceler

Geceler paylaşır derdim kederim