Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Bana ne yağmurdan bana ne selden
Coştu duygularım dökülür dilden
Zar eder bülbülüm sevdiği gülden
Bu can iflah etmez azdı yaralar

Çok gördü vefasız bana kendini

Dilimde kalmadı ağıt
Elimde yok kalem kağıt
İster artık kendin dağıt
Bana ne aşkından senin

Yıllar yılı hep ağladım

Topladım düşleri bir bir koynuma
Bahtı karalıyım birde sen vurma
Asılırlar günah olup boynuma
Bahtı karalıyım birde sen vurma

Hasret acı verir bu garib cana

Yine gurbet elden bir name aldım
O yaralı ben yaralı bahtı kara YÂR..
Arada bir nolur hatır sor diyor
O yaralı ben yaralı bahtı kara YÂR..

Çektiği çileler gider ağrıma

Başı boz'dumanlı karlı dağlarda
Sevda yollarında ZOR bana düştü
Şeyda bülbül oldum viran bağlarda
Bir gülü beklerken ZAR bana düştü

Duman eksik olmaz ben dertli dağım

Çöllere düşürdüm akılsız başı
Başım dumanlıdır gözlerim yaşlı
Bilemedim meğer küçükmüş yaşı
Başım dumanlıdır gözlerim yaşlı

Oturup karşıma canımı yaktı

Yürek kıpır kıpır atıyor gayri
Gönül ummanına daldım EMİNE/M
Ne yapsamda artık dönemem geri
Başımı sevdana saldım EMİNE/M

Sevdayın ateşi bağrıma vurur

Efkârlıyım başım sardı dumanı
Yaralıdır yürek hicran zamanı
Sallar sol yanımı bilmez amanı
,,,,Boş yere sineyi hiç dağlarmıydım
,,,,Sevda bedenimi hara çevirdi

Yardım ediliyor yoksula aç’a
Muhtaç olmuyoruz şerefsiz Koç’a
De bakam kendini sen sattın kaça?
İftira attığın soya bak soya!

İyi bak hemşerim gördüğün şu yol

Gitmiyor bu sevda gitmiyor serden
Başın pare pare kar olsun artık
Yeter artık kopsun koptuğu yerden
Başın pare pare kar olsun artık

Demişsin ki geçti sevda dönemi