Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Ne köylü şehirli ne/de efendi
Koydum bir kenara çıktım gidiyom
Bin-bir emek ile tuttuğum bendi
Kendi ellerimle yıktım gidiyom

Şimdi meskenimdir parklar sokaklar

Uyan elifim uyan
Kimler etti seni ziyan.?
Sensiz dünyam oldu zindan
Uyan,uyan elifim uyan..!

Can istersen can vereyim

Ne ben anlatayym nede siz sorun
Canymy yitirdim cismim yatakta
Hepiniz mevlaya emanet olun
Çile ?aha kalkty yüre?im ?okta.

Bikes de de?ilim aslyn da ama!

Bu gece yaz diyor kalemim bana
Yüzüm utanıyor,elim yazmıyor
Ne kadar riyakâr dolu bu dünya
Yüzüm utanıyor,elim yazmıyor

Bu kadar çıkarcı olur mu insan?

Oynasam gülsemde alamam ki tat
Koy başı yastığa akşam dertle yat
Alan bulur isen pazarlıksız sat
İçim volkan gibi sönmüyor ANNE

Gülmeden yaşadım hep bu hayatı

Hiciv bir sanattır sözlerim açık
Yontulmamış odun tıpkı bir kaçık
Bilmez ki dikenden olmuyor cacık
Kimseyi üzmeden yapmalı hiciv

Bazen bir delinin kâbusu olur

Bilmem nasıl anlatsam
Nerden başlasam,
İçimde bir sızı bağrım yanıyor…
Nedeni belirsiz değil aslında
Belkide izahı biraz zor amma
Yalnızlık'mı desem aceb adına, ?

Hiciv bir sanattır sözlerim açık
Yontulmamış odun tıpkı bir kaçık
Bilmez ki dikenden olmuyor cacık
Kimseyi üzmeden yapmalı hiciv

Bazen bir delinin kâbusu olur

Başın pare pare artık kar olsun
Tutuşsun bendenin yansın kor olsun
Can vermekse sana kurtuluş olsun
Ne yaptımda sana koydun çaresiz
,,,,Hiçmi üzülmedin aceb muhanet
,,,,Böyle bırakıpta çekip giderken

Beş paralık ömrümü heder ettim uğrunda,
Verdiğim bu değerin hiç önemi yok'imiş
Hani verdiğin sözler,nerede yeminlerin.?
Verdiğim bu değerin hiç önemi yok'imiş

Sana olan hislerim biliyordu yaradan