Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

O yâr beni verdi dilden dillere
Başım alıp çıktım gurbet ellere
Dökerim derdimi sarı tellere
Ben bu sazı çala çala USANDIM

Bir’hoş geziyorum Mecnun halim var

Ne yapsan etsen de değişmez gerçek
Hakkı hak bilerek yaşamak gerek
Kalbinde vesvese gizliyse erek
Seni taştan taşa vurur PEZEVENK..! !

Yiyor kul hakkını namusuz insan

Tenimi saran alev kavururken bedeni
Yıllar yılı ararım bulamadım nedeni
Mahsur kaldım deryada kilitledi dümeni
,,,İşim hızıra kaldı söndürsün şu korunu
,,,İçimi sana döktüm Rabbim bana yardım et

Yaralı yüreğe batarken gece
Çileyi hüzünle satarken gece
Korkulu düşlere atarken gece
Şevkatli annenin dizidir şair

Yüreği vurgundur hazan ayına

Hisseder gönülden boldur duygusu
Hiç durmadan yazar yoktur uykusu
Şaşmaz kafiyesi çoktur kurgusu
Edeb'in adab'ın özü'dür şair

Onlarca heceyi sıralar yazar

Yanardağ gibidir içten içe hep yanar
Biri bir hatır sorsa onu gerçek dost sanar

Şair’e kâr eylemez yazar nice ağıtlar
Hergün derdini yazar ağlar kalem kâğıtlar

Bırakıpta beni birgün gidersen
Sakın ha ardına dönüpte bakma
Diz çökmüş ağlıyor olur bu adam
,,,,,Perişan dünyasın başına yıkma
,,,,,Bu senin eserin sakın unutma.

Seni Dualarıma sakladım
Rabbimle benim aramdasın..
Aşk yanmaktır Ey Sevgili!
Yanıp kül olmakt,
Kerem gibi Aslına ermektir.
Ateşin ortasına hesapsız girmektir

Ne umutlar ekti taşa bu fakir
Reva mıydı böyle dertle yaşamak?
Şeytanlıkta usta yalanda mahir
Reva mıydı böyle dertle yaşamak?

Bin’bir mihnet ilen açan gülümü

**
Düş kırıklarımı hibe etmiştim oysa geçmişe
Gel gör ki;
Baş edemiyordum can kırığı denen embesille.
Şahit olurken gece sinemde ki ateşe