Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Ne zaman konuşsam bizim dürzüyle
Herşeyi kendine yontuyor dürzü
Kafaya bin defa vurdum gürzüyle
Gene uslanmıyor bu bizim dürzü

Yıllardır toplumu siz horladınız

*
Bunu hak edecek söyle ne yaptım ?
Düşman/mı Yâr/mısın anlayamadım ?
Dosdoğru giderken düz yoldan saptım
Düşman/mı Yâr/mısın anlayamadım ?
*

İşlemiştim kalbe hep nakış nakış
Yıldırım misâli neydi o yakış ?
Sen’den beklediğim bir mutlu bakış
,,,Boşa geçen ömrün hayına düştüm
,,,Çığlık yükseliyor şimdi bağrımdan

Çiğler düşer serpe serpe
Bak kuzular daha körpe
Karsız mı kalmış Kartepe
Anlat hele Durak gardaş

Ekmeği koydum tandıra

Dünyamı başıma dar eden kadın
Eserinle gurur duyuyormusun ?
Seninde olmasın hiç ağız tadın
Yanlız yataklarda buyuyormusun ?

Gönül köprüsünden taşlar sökülmüş

Gezdirdiler beni dağda ovada
Küçücük dünyamı dar etti başa
Hep huzur aradım viran yuvada
Küçücük dünyamı dar etti başa

Bunca yıl yaşadım bir zalım yâr’la

Darıldım beyler darıldım
Tam ortadan yarıldım
Gelin hele gelin buraya
Bal kaymakla karıldım

Bakmam çamur atana

İnanmadın sana olan sevdama
Hep seni aradım durdum dün gece
Zoruma gitmezdi gitsem idama
Hep seni aradım durdum dün gece

Korumaz insanı parklar duraklar

Eskisini şutladık
Yeni yılı kutladık
Sağ’da sol’da ot’ladık
İnek gibi hopladık

Her buzul çözülür görse güneşi
Edeb erkân olsun varımız bizim
Yoktur insanlığın benzeri eşi
Edeb erkân olsun varımız bizim

Benim gözüm yoktur gemi’de yat’ta