Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Yoruldum ben hayat
Gerçekten çok Yoruldum
Bırak artık nolur benim yakamı
Zamansız Kar'ları yağdırdın başa
Ne Yaz'ımı bildim,ne'de Kış'ımı,
Tükendi umudum

Sevdiğimden ayrı düştüm düşeli,
Yüreğime ateş düştü yanarım.
Heba oldu gitti genölik çağlarım.
Yüreğime bir ateş düştü yanarım.

Gönlümdeki goncalarım ayrıştı,

Bir ömür seninle olmaya gelmiştim bende,
Sırtıma kar yağdırdın, yüreğimi kavurdun,
Sürekli kendine beni eyledin sende,
Sırtıma kar yağdırıp, yüreğimi kavurdun.
____Attın beni korlara, yanar durur özlerim,
____Hicran at başı gider ben yolunu gözlerim.

Gün gelip solacak göze güzel olanlar
Mutluluk istiyorsan yüreğimden sev beni
Bırak mazide kalsın tüm acı hatıralar
Mutlu gelecek için ta yürekten sev beni.

Yaralı yüreğimi sevgiyle okşayacak

Ayrı düştüm vatanımdan elimden
Derdimi diyemem diller çaresiz
Bi-çareyim birşey gelmez elimden
Yazarım halımı böyle çaresiz

Felek ile açtım şimdi arayı

Mevsim Bahar iken başa Kar yağsa
Hüzünler,elemler kapına ağsa
Dostlar damarımdan kanını sağsa
Darılıp gücenme canı sağ olsun

Yerimden yurdumdan etseler sürgün

canımın içi
sen çayımın şekerisin
sen benim çayımın
hem şekeri hem demi'si
canımın içi
bu gece bize gelsen

Yar diyerek geldin, tuttum elimi,
Şu nazını çeke,çeke usandım...!
Bir kez saramadım,ince belini,
Şu nazını çeke,çeke usandım..!

Viraneye döndü, şu gönül hanı,

*
Gurbet elin yabanıyla Yad'ıyla
Hep teslli oldum sıla adıyla
Bir yemek yemedim ağız tadıyla
Gurbet seni Çeke çeke usandım
*

Dünyada tatmadığım dert kalmadı
Çeke çeke usandım ben bıktım ben
Yalvardım yakardım duyan olmadı
Çeke çeke usandım ben bıktım ben

Bu yalan dünya da şartlar çok zalim