Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Ben de vaz geçtim, boşa ağlama
Kırdı şu kalbimi, taşların yeter
Dönmem sana asla, boşa ağlama
Kırdı şu kalbimi, taşların yeter

Sen çağırdın beni, gönül bağına

İstemem gece olmasın,geceler yakıyor canım,
Her bir gece ömrümden,on yılımı çalıyor benim.!
Götürmeyin beni ne olur,o yar denen İRİNE,
Dilerim beni veren BABAM sürüm,sürüm sürüne...!

Bu genç yaşımda yandım da,kan gelir yüreğimden,

Ondan önce kalkarım
Elim yüzüm yıkarım
Sonra geçip mutfağa
Ekmek var’mı bakarım

Koşarım bakkal’aca

Ömür merdiveni bitti bitecek
İşte birer birer iniyo Leyla
Sen yoksan kim sorup kim üzülecek?
Derdin omuzuma biniyo Leyla

Ben seni seveli derdim katlandı

Sözleriyin hepsi yalan
Sağın,solun dolu yılan
Bin pişmandır dostun olan
Çok değiştin MARUL abla

Yaprakları yoldurmuşsun

**
Altı benzemezle girdi kol kola
Bardaklara doldu buz gibi kola
On ay sonra verdi kısacık mola
Kafayı üşüttü MARUL ablamız
**

Zalim ne hallere düşürdün beni,
Mecnuna döndürdün çöllerindeyim
Eşimi,dostumu kaybettim yeni
Mecnuna döndürdün çöllerindeyim..

Hiç kalmamış sende din ile iman,

Umut’lar tükendi çaresiz kaldım
Medet ya ALLAHIM dardayım darda
Şeyda bülbül gibi ahı zardayım
,,,,,Bilinmez dertlere duçar olmuşum
,,,,,Medet YA ALLAHIM dardayım darda
,,,,,YÂR Özlemi çöktü nardayım narda

Çok insan değilmiş sözünün eri
Çark edip dönüyor kavlinden geri
Sözde durmuyorsan söz verme heri
Eski Mert insanlar kalmadı gayrı

Sabır her insanın ekmek aşıdır

Giderken alkolden girdi komaya
Meyhaneyi yurt sayardı bu deyyus.
Yemin eder pazar derdi cumaya
Ağustos'u Mart sayardı bu deyyus

Ben dahiyim, eşim-dengim az'derdi