Dünya Telaşına Veda Şiiri - Fatih Elalmış

Gürültü bir hançer, deşer içimi,
Dünya hengamesi bozdu biçimi.
Yormuş bu şehirler cümle kişiyi,
Artık gönlüm yalçın dağları ister.

Kafam kaldırmıyor bunca telaşı,
Yalan tebessümü, sahte bakışı.
Bıraktım geride bitmez yarışı,
Ruhum yaylaların karını ister.

Bir kuşun sesiyle doğsun sabahım,
Toprağa değdikçe bitsin şu ahım.
Huzur deryasında dursun dergahım,
Gözüm yeşillerin varını ister.

İnsan yığınına sığmıyor canım,
Yalnızlık içinde demlensin anım.
Şu ıssız düzlükte kalsın bir yanım,
Özüm dumanlı dağ yelini ister.

Betonlar soğuktur, taşlar ruhsuz bak,
Bize bizden yakın, bir tek kara toprak.
Gönül bir menzile ermeli mutlak,
Şimdi sükunetin kârını ister.