Bir gölgeye sığınıp da baki mi kalır sandın,
Şu fani sarayları mülkün mü sanırsın?
Ecel şerbeti sunulur, kaçış yok bilirsin,
Sen bu dünya derdini bitmez mi sandın?
Nice çınarlar devrildi, kökü toprakta gizli,
Kibirle yürüyen ayaklar şimdi tozda gizli,
Gözündeki perdeyi hakikatle silmedin,
Sen bu yalan rüyayı gerçek mi sandın?
Gönül kırma ey insan, sarayı Rahman’dır,
Zulmettiğin her mazlum sana bir fermandır,
Terazi kurulunca hüküm, tek bir Sultan’ındır,
Sen o mahşer gününü uzak mı sandın?
Raif Kemal ki; o deryada bir damla,
Vuslatı bekle de, haramı hiç anma.
Cahille sohbeti kes, işin sonunda yanma
Bu işin sonu mezarda biter mi sandın?
Kayıt Tarihi : 1.04.2026 17:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!