Dündar Sansur Şiirleri - Şair Dündar Sansur

Ayrılık iksiri buyur eder makus talihim
Zehirli hançerler deşer yaralarımı
Masa başı kaybederim
Kan verdiğim kavgalarımı
Yitirir hükmünü şefkat
Acı bir yarın düşer, diğer yarıma

Bıçaklar bilenir yalnızlıklara
Dünler kan revan içindedir
Yarınlara kurşunlar doldurulur
Hazır bekletilen silahların şarjörlerine
El tetikte, göz nöbette, vicdan uykuda
Sen bende, ben sende, biz ölümlerde

Çocuk gülüşlerini saklıyorum hala
Ne varsa orda var, varamadığım senlerin doruklarında…
Büyütemediğim beni, bir solukta tüketti hasretin.
Ne fayda, yarın yok artık yasaksın işte!
Sürgülenmiştir sana varılan tüm yollar.
Doğsa ne yazar hadımlaştırılan güneşlerin,

Üşüyorken yüreğimde yakamozlar
Denizler boğulur bakışlarımın med-cezirlerinde,
Gökkuşağı olursun zemheri dünyamın kıyısında...
Yalnızlığımın kalabalıklarına kurşunlar sıkılıyorken,
Yokluğuna dem vurur sessizliğin çığlıkları,
Uzak ufuklardan üryan coğrafyama

Akdeniz’de,
Masmavi dalga çiçeklerinin üzerinde
Sayısız beyaz tomurcuk;
Bir dalga boyu ömürlü
Tomurcuklar...
Kıyıdaki intiharını

hazal'a...
Yollara düştüm bu akşam gömüp geçmişi
Yalın ayak düştüm sokağa köşe başlarında varlığım tutsak,
Dağlara yenik düştüm parçalandı bu yürek
Bilirim, göremeyeceğim gözlerini bir daha;
Gözlerim sana yasak

Gece sığınaktır
Ve arsız bir sevişmedir kullarında Kibele’nin
İloni bir mabet arzusudur,
düşerken bakireliği karanlığın.
Şamaş selam durur,
O betimsiz vadilerden

Sahildeki taşlar kadar kimsesiz, dalgalar gibi öfkeli,
Kıyıdaki kum taneleri gibi umarsız,
Ve bir yağmur tanesi gibi amaçsız,
Acımasızlığın tadındadır umutlar.
Biliyorum “sen de mi? ” diyeceksin,
Ama ben sensizliğin isyanındayım bugün...

Mehtapsız bir gecenin karanlığı
Hüküm sürerken köşe başlarına
Köhne bir zaman ayrımına girer şiir
İmgeler gerdirilirken çarmıha
Vurgular faili meçhule gider ivedilikle
Ve katili tarihtir bütün cinayetlerin! ...

Gözleri ürkek bir çocuktu gecenin
Duyguları sönüktü yıldızların
Karanlık, dağınık bir aşkı anımsatıyordu
Bulutlar toplamıştı tel tel saçlarını
Sis kaplamıştı yalnızlığı
Şair suskundu, suskunluğu yetim