hazal'a
Goncalar açılıyor gönlümde,geceye inat
Yarına umutla sana gelmek istiyorum,
Düşlerimi yok saydım senin için, hayalim oldun
Rüyalarımda sana sarılarak …
Dağları bildim ulaşılmazı yenerek özgürce
Adını sayıklarken çatlak dudaklarımla
güz mevsiminde,
En özgür
en berrak,
en sevdalı cesur halimle
Söylerken bir şarkının seni anlatan nağmelerinde,
Ganj nehrinde kutsadılar günahlardan sahipsizliğimi
Sürgün bir aşkın külleri cebimde geliyorum
Cebimde tenime ait kimliğimde yok öylesine asi
Başım dik vadilere uzanır,varsın, testimde su
Kutumda tütün kalmasın,
Kaçak bir yaşamdan geliyorum
Bir gözpınarı nasıl kuru olur bu denli?
Bir yaşam nasıl sığdırır -bunca acıyı- birkaç yıla?
Bir sevda nasıl büyür bu zemheri boranlarında?
Bir mazi nasıl bu kadar acımasız olur atilerde?
Bir şiir nasıl da ozanı susturuverir bir çırpıda?
Bir mısra nasıl esinti olur poyrazlarda?
hazal'a...
Kelimelerin ruhu yansıtmıyordu didarını
Mehtabın gümüşî yüzü, yüzüne çarpardı
Yüzün, kırılmış aynaların parçalanışıydı
Kutup yıldızıydın, uzatırken elimi düşerdin
Dokunamazdım siluetine
Bedenimi karla kaplayan örtünün altında
Üşüyen ellerimi sana uzatırdım,
Ellerin uzaktı, kanayan sensizliğime
Çocuk gözlerineydi bendeki telaş,
Pençeleri beni boğuyordu gecenin
Tarih, yeni bir başlangıca gebe kalırken,
Meşakkatsiz bulmadım seni ey sevgili!
Kaç dünya gezdim, yalın gözlerle
Çırılçıplak bir yaşamın vartalarında
Kaç kez yolum kesildi; kırk haramilerce
Bir bir geçtim sırat köprülerinden
Dağların aman vermez fevklerinden
Üşüyorken yüreğimde yakamozlar
Denizler boğulur bakışlarımın med-cezirlerinde,
Gökkuşağı olursun zemheri dünyamın kıyısında...
Yalnızlığımın kalabalıklarına kurşunlar sıkılıyorken,
Yokluğuna dem vurur sessizliğin çığlıkları,
Uzak ufuklardan üryan coğrafyama
Seni, tüm çıplaklığıyla bir okyanusun durgun
ve de berrak derinliğinde...
Seni, tüm gerçeğiyle tarihin kirlenmemiş
ve de katıksız haliyle...
Seni, tüm sevinciyle bayram sabahını karşılayan
bir çocuk edasıyla...
Ve hep uçurum kenarlarında gülümsüyordun bana
Nicedir kendimi biriktiriyorum her şey aşka varır diyerek
Ve utanmadan ağlayabiliyorum artık gidişlerine
Bir tek sen çıkıyorsun şehirden tüm kalabalıklar yalnızlaşıyor
İçi boşalmış bir kente içtiğim antları kusuyorum
'yanındayım' diyorsun en yanım bayramlanıyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!