Dört yanımı sardı bitmez bir hüzün,
Gönül kapısını dünyaya ördüm.
Gündüzü geceye bağladı yüzün,
Senin yokluğunda kafamı sigara ve kahveye verdim.
Kıvrılan dumanlar bir yol çiziyor,
Eski hatıralar zihnimde saklı.
Zaman ağır ağır ruhu eziyor,
Senin yokluğunda kafamı sigara ve kahveye verdim.
Fincanda biriken o acı telve,
Anlatır ömrümün yorgun halini.
Gerek yok artık başka bir kile,
Senin yokluğunda kafamı sigara ve kahveye verdim.
Ağır bir sessizlik çöker odaya,
Dumanın içinde kaybolur izler.
Bakarken uzaktan fani dünyaya,
Senin yokluğunda kafamı sigara ve kahveye verdim.
Eğilmez bu başım, sarsılmaz duruş,
Fırtınalar kopsa yıkılmaz kalem.
Sabırla beklenir o son vuruş,
Senin yokluğunda kafamı sigara ve kahveye verdim.
Bir nefes sigara, bir yudum sızı,
Teselli ararken geçiyor ömür.
Gönlümde sönmeyen bir kor ve yazı,
Senin yokluğunda kafamı sigara ve kahveye verdim.
Şimdi dağılıyor o puslu hava,
Kalemim yeniden can bulur elde.
Bu vakur duruşla çıkılır ava,
Senin yokluğunda kafamı sigara ve kahveye verdim.
Kayıt Tarihi : 7.05.2026 09:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!