ANTOLOJİ ESER NO: 12
ESER ADI: DUMAN SAVRULUR
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Felsefi Dram / Gece Muhasebesi
SÖZLER
[I. Kıta]
Çayı demlemişim tütünü sardım
Maziyle dertleşip sabahlamışım
Gidenler gitmiştir yalnız kalmışım
Düşlere yıkmışım hasretler gider
[II. Kıta]
Hayatım karanlık gün endişeli
Kalbim daralırken avcum ovulur
Yarınım bilinmez kader kovulur
İçimi çekerken duman savrulur
[III. Kıta]
Koltuklar ağır da masada hüzün
Gölgesi düşerken yorgun bir yüzün
Sükutu giyinmiş her bir gündüzün
Varlıklar içinde ömür mü gider
[Şiir Bölümü / Spoken Word]
"Sahip olduğun her anahtar bir kapı açar;
Ama şu göğsündeki daralmayı dindirmez.
Dışarının gürültüsü kapıda kesilir,
İçeride sadece saatin tiktakları ve tütünün cızırtısı kalır.
Mesele bir şeyin eksikliği değil,
Her şey tam iken o maziyle baş başa kalmanın vakur ağırlığıdır.
Avcun ovulur, duman savrulur...
Kaderi kapıdan kovsan, vicdanın penceresinden içeri sızar."
Kayıt Tarihi : 19.04.2026 17:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
"Bu eser; dışarıdaki başarının ve kalabalığın, içerideki o derin sessizliği örtmeye yetmediğinin kanıtıdır. Muharrem Ayrancı, tütünün dumanında mavisini ve mazisini arayan bir adamın portresini çizer. 'Kaderi kovsan vicdan sızar' tespiti, insanın ne kadar uzağa giderse gitsin kendinden kaçamayacağının onurlu bir itirafıdır. Varlıklar içinde geçen ama hüzne bürünen bu ömür, aslında eşyanın değil, insanın ve vefanın kıymetini bilen bir gönlün gece yarısı feryadıdır."
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!