Tutuşturmak yangınları gönlümüzde
Sulamak onu sebil ırmaklarda
Düşüncelerde kenetlenmek sımsıkı
Anlam katmıyor muydu hayatımıza.
Gelecekte yapacaklarımız
Hayal miydi sence?
Adını hiç anmayacağım
Çıkmasa da hiç mi hiç aklımdan
Adını hiç anmayacağım
Gezdiğimiz yerlerde hep
gözlerim dolsa da sağnak sağnak
Adını hiç anmayacağım
Doğduğun kış günü güneş parladı
Melektin Rabbimin bize yolladığı
Aylarca özlemle yolun gözlendi
Hoş geldin bebeğim kucağımıza
Ne ara büyüdün sanki dün gibi
Küçücük tohumlar, büyük doğumlara gebe
Çatlatıyorlar da toprağı, yorulmaksızın
Vurgun yüreğim, hesapsız ölüme göçebe
Kaçıp gidiyor zaman, aşka tutulmaksızın
Meçhule giden, uzunca ve karışık bir yol
Gönül ırmağından sular akmıyor
Çağlayan pınarlar kurumuş artık
İnsanın aç gözü doymak bilmiyor
Hak ile adalet kaybolmuş artık
İnsan eğrinin peşine düşmüşte
Beni kaybettin ya sevdiğim
Acıyorum sana inanır mısın,
Biliyorum
Çok iddialı konuşuyorum ama
Bunu sen de anlayacaksın
Ne zaman mı dersen;
Beni üzsen de hiç kızamam inan
Bambaşka bir aşkla meftunum sana
Gönlümde bir ateş olsa da yanan
Bambaşka bir aşkla meftunum sana
Bir güneş gibi kaybolsan da gece
Değil mi ki Rabbimin ilk emri oku
Kalem ile yazmayı, öğreten odur
Kuranı kalbinde ilmek ilmek doku
Gerçek bilginin, bütün kaynağı odur.
Her bir türlü müşkülün çözümü onda
Bir ekim günü dünyaya geldiğinde
Hazandı mevsim, anı yaza çevirdin
Dünyalar bizim olurdu güldüğünde
Babalık denen şeyi bana bildirdin
Hep düşerdin peşime çıkarken evden
Ne afetti beni bir başka eyledi
Görünce unuttum perişan halimi
Yeni buldum dedim gerçek sevgiyi
Bir daha görmem mümkün mü acaba?
Eskiden sevmiştim hiç sevilmedim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!