Ben bilemem iyisini
Sen ki bilirsin hepsini
Hesap etmem gerisini
Sana dayandım Allah’ım
Yakın edip uzakları
Karma karışık duygularım
Bir cebir,bir matematik
İki kere iki dört etmiyor artık
Biri aynen kalmıyor,
Diğeri ters çevrilmiyor neden
Çıkmıyor büyüklerden küçükler
Sen yanımdaysan ben inan
Demet demet gül olurum
Sigaram olur tek yanan
Petek petek bal olurum
Yanımdan geçemez hüzün
Gene şiir yazıyorum sevgilim ama
Sen yoksun artık satırlarımda
Gittiğinden beri gelmez oldu
Aklıma senli bir şiir yazmak
İnan kastım yok buna
Bir selamın gönder yeter sevgilim
İstersen semtime bile bir kez uğrama
Şaşarsın nasıl baş tacı ederim onu
Sarar avunurum yanık bağrıma
Bir mektubunla beni haydi sevindir
Ne kara ne ela,ne yeşil gözler
Çekemez kendine kalp seni özler
Gelse de yanıma tüm güzeller
Yine de gönlüm hep seni sever
Sendrom diyorlarmış buna
Korkuymuş güya ölümden
Ama benim korkum ölüm değil canım,
Benim korkum senin beni anlamaman.
Senden ayrılmak korkusu beni bunaltıyor
Tam yaklaşmışken gerçek sevgiye
Bir sayaç tutmadım senden ayrıldığımızda
Zaten sayamazdı ayrı geçen bu zamanı
Sanki yüzyıllar var seninle aramızda
Virane olmuş şehirler,çürümüş cesetler
Hiçbir iz yok sanki dönüp bakınca
Kalbim bomboş,yaşamamışız senle
Yapma, etme, gitme derdi karısı
Dinlemezdi, gene de giderdi serkeşlik etmeye
Nice geç saatler olur ve nihayet
Çıkar gelirdi sarhoş ve bitkin.
Düştüğü gibi avlunun ortasına ta sabaha kadar
Sızar kalırdı hiçbir rahatsızlık duymadan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!