Sen benim ağaç kakanım olmalısın
Kurumuş dallarımdan ışkınlar yeşertecek
Belki öyle murat etti yaradan
Beni küllerimden diriltecek
Tam ümidi kesmişken hayattan
Şimşekler çakacak ne bileyim işte
ANNEM
Gerçek bir insandı sevgili annem
Bulutlara doğru yol alıp gitti
Onsuzdum, bir anda yıkıldı dünyam
Bütün hayallerim kül olup gitti
İçinden geçenleri söylemelisin
Çarmıh çivisi gibi eğmeden bükmeden
Alnıma alnıma
Gözlerinden çıkan ateş
Ok gibi saplanmalı
Benim yaşadığım aşklarda
Umut yoktu.
Hep hüzne gebeydi geceler
Biteviye öyle kaldılar
Söylemlerdeydi mutluluklar
Dağılıp giderdi sessizce anılar
Sevdanın ateşi bir kor ki sorma
Ölümler yanında latife olur
Ayrılık insana bir kor ki sorma
Ölümler bazen mükâfat olur.
Tek sen varsın diye severim bu şehri
Makbul bir dua gibi vakit vakit
Gir gönlüme ferahlatanım ol
Sar kollarını boynuma yahut
Gonca gonca kalbime dol
Ömrüm ömrünle el ele tutuşsun
DUMAN DUMAN
Dön, dolaş, gez dümensiz gemi gibi
Seni bekleyen güvenli limanım
Bu akşam başımda efkârın dibi
Aşkın ateşiyle duman dumanım
Kıpırdayan her yaprağı rüzgarla
Sen geldin sanıyorum ansızın
Sarılıyorsun sanki hasretle bana
Tüm güzelliğinde anılarımın
Ve bakıyorum kollarım bomboş
Süzülüp kayboluyorsun hayalimden
Koymuşum ömrümü gerilerde
Oturup geçmişi düşünüyorum
Bir bakıp ağlıyor, bir gülüyorum
Ne olacak bilmiyorum ilerisinde
Göz açıp kapayıncaya kadar geçmiş hayat
Aşk,meşk, eğlence kalır dünyada
Beden toprak olur, ruh hakka döner elbet
Kurulur mahşerde terazi mizan
Hesap kitap açılır, ortaya dökülür elbet
Pişmanlıklar ağlaşmalar yakar kalpleri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!