Dostu Sever Geçerün

Yüzüm kara elüm boş
Dostı sever geçerün
Dünyâ ile başum hoş
Dostı sever geçerün

Sûfîyüm der gezerüm
Hırkam tâcum düzerüm
Nice gönül bozarum
Dostı sever geçerün

Tışum eyidür eyi
İçüm toptolı ayı
Böyleyken gönül evi
Dostı sever geçerün

İnanmanuz sözüme
Bakmanuz taş yüzüme
İçümde bin putuma
Dostı sever geçerün

Tesbîhüm var elümde
Ne’m var ise dilümde
Nesne yokdur hâlümde
Dostı sever geçerün

Nefsüm beni azdurdı
Bir kıl ile gezdürdi
Bu ne acep sezdürdi
Dostı sever geçerün

Seyyid Seyfî yârümi
İsterüm dildârumı
Terk itmedün ârumı
Dostı sever geçerün