Dört Dörtlük Değilim Şiiri - Veli Alptekin

Dört dörtlük değilim, bil.
Bazı günler sabrım eksik,
Bazı geceler dilim sürçer.
Çayım soğur, sözüm geç kalır,
Aynaya baktığımda omuzlarım düşer.

Tamir isterim bazen.
Bazen de olduğum gibi bırak beni.
Cilalı insanlarla işim yok.
Parlayan vitrinler, çiziksiz hayatlar...
Onlar sana göre.

Benim ellerim nasırlı.
Düştüm, kalktım, iz kaldı.
Gülerken gözümün kenarı kırışır,
Özür dilerken boğazım düğümlenir.
Severken fazla severim,
Kırarken bilmeden kırarım.

Ama samimiyim.
Sözüm söz, susuşum susuş.
Seni yarı yolda bırakmam,
Bırakırsam da dönüp ararım.

Dört dörtlük arıyorsan git.
Ben eksiklerle güzelim.
Çatlaktan sızan ışıkla ısınırım.
Yanlışım da benim, doğrum da.
Alıyorsan böyle al.

Almıyorsan da canın sağ olsun.
Ben kendime yetmeye çalışırken,
Senin "mükemmeli"ne ömrüm yetmez zaten.