Dönüşü yok Şiiri - Duygusuz Şair

DÖNÜŞÜ YOK

Zamana bıraktım artık geçen günleri,
Bir çizgi çektim, geriye bakmıyorum.
Biliyorum, ne o yollar eski ne de bu şehir,
Adımlarım ağır, yüküm sadece sessizlik...
Herkes bir tarafa savruldu fırtınada,
Bana kalan sadece bu soğuk, gri kaldırım taşları oldu.
Ne söylenecek bir cümle bıraktın arkanda
Ne de yürünecek düzgün bir patika.

Göz göre göre harcadın o tertemiz yılları,
Hesapsızca harcadın, hiç düşünmeden.
Şimdi hangi yüzle aynı kapıdan girmeyi umuyorsun?
Geçti o günler, o heves çoktan toprağa karıştı.
Gururum ayaklar altında ezilecek bir nesne değil,
Bunu o bencil dünyana iyice kazı artık.
Ben kendi gölgemle bile kavga ederken bu hayatta,
Sen sahte rüyaların peşinde kaybolmayı seçtin.

Bakıyorum da etrafına, o anlık heveslerine,
Herkes kendine bir sığınak arıyor bu düzende.
Ama kimse senin o boşluğunu dolduramaz,
Kimse senin gibi hesapsızca ateşe atlamaz.
Değer vermek erdemdi hani, öyle derdin ya her zaman,
Gördük erdemini, gördük o çok övdüğün sahte duruşunu.
Yüzleşmekten kaçtığın o gerçekler bir gün
Duvar gibi çarpacak yüzüne, hiç şüphen olmasın.

Ağır ağır ilerliyorum bu karanlık caddede,
Ne bir dost selamı bekliyorum ne de bir teselli.
Yalnızlık dedikleri şey, insanın kendi gerçeğiyle
Baş başa kaldığı o en yalın, en yalansız anmış.
Şimdi hangi bahanenin arkasına saklanırsan saklan,
Benim gözümde hükümsüz bir kelimeden ibaretsin.
Geçmişin izlerini tamamen sildim bu hafızadan,
Bir daha adının geçmeyeceği yeminler ettim.

Şimdi ne diyor Duygusuz Şair biliyor musun?
Güneş doğar, devran döner, herkes ektiğini biçer,
Bu kapıdan bir kere çıkan, bir daha gölgesini bile bırakamaz.
Kendi doğrularımla yürüyorum bu yolda,
Senin yalanların ancak kendi dünyanı oyalar artık.

Mühür : Duygusuz Şair Orijinal Yapıtı
Telif Hakkı : © 2021Duygusuz şair