Dönülmez Uzak Şiiri - Kenan Gezici

Sen de yakınlarda değilsin ki.
Ben onun için uzaklara kapıldım.
Kimdi senin gibi beni süzen.
Kimdir fulü uzaklarda gizlenen.
Bazen gökyüzüne kapıldığım doğru.
Gözlerim ve de ellerim benden habersiz.
Bilmem gök yüzünde ne arar durur.
Kaybolan nedir ya da kim.
Gözlerimi şehirlerden uzaklaştıran.
Hangi kanat çırpınışlar seslenir.
Dönülemiyorsa uzak ne kadar uzak.
Beyaz bir bulutun ardından mı gidilmeli.
Dönülmeyesi yollar gerçek mi.
Ve sonra soğuk eller var elimde.
Düşürdü içime aniden bu eller hüznü.
Gitmezsek buradan, bu debdebeden.
Bu kaldığımız yer olacak sürgün.
Sormuyorum, tükendi sorularım
Vakit hep gelmişti geçmekteydi zaten
Yere kapaklandı, her günüm her saat.
Her başlangıç, her son nihayetsiz mi kaldı.

Kenan GEZİCİ 15/05/2026