Dönmem Geri Şiiri - Kasım Kobakçı

Söndü bütün umutlar yürekte, veda vaktidir hemen.
Düşündüm saatlerce durmadan, hüzün vaktidir hemen.
Kırıldı cam misali hayaller, hepsi döküldü yere.
Ağladım sessizce, durduğum o taş duvarlı kör yere.
*
Gözyaşımla suladım, solmuş çiçeklerin hepsini bil.
Tükendi gözümdeki yaşlarım, sildim ben tümünü bil.
Kapandı ardımızdan kapılar, kilitlendi sonsuza.
Karıştı yalnızlığım sonunda, yollardaki o toza.
*
Yaralı kuş misali çırpındı durdu, içimdeki his.
Kapladı odamın dört yanını, dumanlı boğucu is.
Tükenmiş sabrımın sonundayım, susuyorum şimdilik.
Bozuldu aramızda kurulan, sarsılmaz onca birlik.
*
Yalanmış söylenen tatlı sözler, yitirdi manasını.
Anladım sonunda, sahtekarca çekilen cefasını.
Yıkıldı üstüme, gökyüzünden dökülen yıldızların.
Kalmadı faydası bu saatten sonra, yalvarışların.
*
Düşürdü yaprağını ağaçlar, kurudu ince dallar.
Kapattı üstümü karlar buzlar, tıkandı uzun yollar.
Silindi hatıralar zihnimden, uçuştu uzaklara.
İtildi merhametsiz ellerce, kurulmuş tuzaklara.
*
Sarıldı boynuma keder denen acımasız, o yılan.
Ne yazık, geçmişimiz tümüyle koca bir avuç yalan.
Savruldu rüzgarda küllerimiz, saçıldı dört bir yana.
İnanmam artık yemin etsen de, dökülen onca kana.
*
Tükettik son kırıntıları da, geldiğimiz o kıştan.
Kurutmam mümkün değil yaşları, süzülen şu kör dıştan.
Kapandı defterimiz ebedi, çürüdü sayfaları.
Dağıldı yeryüzüne rüzgarla, mazinin tayfaları.
*
Unuttum gülümsemeyi, dünden kalmadı neşe bizde.
Bıraktın derin yaralar çizip, yorgun düşen şu dizde.
Kayboldu gökyüzünde, parlayan umudumun ışığı.
Bulunmaz bu saatten sonraya, dertlerimin kaşığı.
*
Çevirdim sırtımı tüm maziye, yüzümü dönmem geri.
Arasan bulamazsın bir zaman, kalbimde sıcak yeri.
Koparttım bağlarımı tamamen, son buldu bütün bağlar.
Ağlarsa arkamızdan, sadece yüce ve dilsiz dağlar.