Doldur Be Kardeşim Şiiri - Kasım Kobakçı

Doldur be kardeşim, kadehler dolsun,
Gönlümün kederi sararıp solsun,
Neşemiz artarak kalbimi bulsun,
Bu akşam dertleri baştan atalım,
Keyfimize keyif neşe katalım.
*
Şişenin dibine vururken canlar,
Çözülür damarda donan o kanlar,
Başım döner durur, geçer zamanlar,
Sabaha çıkmadan göğe batalım,
Sokakta neşeyle nara atalım.
*
Mezemiz tükenmiş, masamız bomboş,
Hayat dediğimiz aslında mayhoş,
Ayakta duramam, ruhum bir sarhoş,
Hüzün denen yükü yere atalım,
Gecenin koynunda rüya yatalım.
*
Sazların telleri kopuyor sanki,
Benim gözlerim de kapanır bil ki,
İçilen suların tadı yok çünki,
Derdi deryalara katıp batalım,
Tatlı uykulara rahat yatalım.
*
Kemanın yayında inleyen nota,
Kalmadı denizde kürek ve rota,
Doldu içimde keder denen kota,
Tatlı şerbetleri zehre katalım,
Kendimizi derin suya atalım.
*
Garson bir buz getir bardağım yansın,
Kadehi tokuştur eller uyansın,
Bırak gören bizi delidir sansın,
Bütün zincirleri kırıp atalım,
Her türlü dertleri düne katalım.
*
Sallanır masalar duvarlar güler,
Gökyüzü üstüme yıldızlar eler,
Beynimin içini şarkılar deler,
Coşku deryasına birden batalım,
Hüzün sofrasını devrip atalım.
*
Loş ışık altında yüzler parlasın,
Yürekte gizlenen ateş harlasın,
Kimse yarın için hayal kurmasın,
Yarına borçlanıp dünü satalım,
Sevincin içine neşe katalım.