Doktor derdime derman aradı

Doktor Derdime Derman Aradı
Doktor derdime derman aradı,
İlmini konuşturdu, umudu eksiltmedi.
Ben anladım ki her hastalık bedende başlamaz;
Bazı acılar, insanın var oluşuna yazılmıştır.
İki adım atarım, nefesim daralır,
Bir ömür yürüdüm de yol bitmedi.
Meğer insan, vardığı yere değil,
Taşıdığı yüke göre yorulurmuş.
Ne anam kaldı yanımda ne babam,
Ne kardeşim omzuma el koyabildi.
İnsan, en çok kendi sessizliğiyle konuşur;
En ağır cevapları da yine kendinden alır.
Hayat, avuçta tutulan bir su misali;
Sıkıca sarıldıkça parmakların arasından akar.
Ömür, bize ait sandığımız bir emanettir;
Vakti gelince sahibine geri döner.
Boyun eğmedim ne kadere ne tesadüfe,
Çünkü insanı büyüten, düştüğü yer değil;
Her düştüğünde yeniden doğrulma cesaretidir.
Doktor elinden geleni yaptı,
Gözlerinde merhamet, sözlerinde umut vardı.
Bazı yaraları ilaç iyileştirir,
Bazı yaraları ise yalnızca zaman ve kabulleniş.
Döndüm dolaştım ömrün yollarında;
Sevinci de gördüm, kederi de.
Anladım ki mutluluk, acının yokluğu değil;
Ona rağmen yürüyebilmektir.
Ne dünyaya büyük bir yük oldum
Ne de övünülecek bir iz bıraktım.
Ama alın terimi toprağa kattım;
Belki insanın en büyük mirası da budur.
Gün gelir bu diyardan göçer giderim.
Arkamda birkaç söz, birkaç hatıra kalır.
Çünkü ölüm hayatın karşıtı değil;
Hayatın tamamlanmış hâlidir.
Doktora minnetim sonsuzdur.
O, ömrü uzatmaya değil, umudu yaşatmaya çalıştı.
Benim kavgam hastalıkla değil;
Zamanın insana çizdiği görünmez sınırlarladır.
Ve anladım ki...
İnsan, yaşadığı yıl kadar değil;
Anladığı hakikat kadar yaşar.
Gerisi, rüzgârın önünde savrulan yaprakların hikâyesidir.
Dar Sokakta Siyaset
Yazar ve Şair: Müslüm İnan