Ansızın açan çiçek misin?
Beliriyorsun gün ışığı gibi karşımda
Yağmurla, bulutla süzülen misin?
Islandıkça kapılıyorum varlığına.
Bir name misin çalan şarkılarda?
Bir bahar sabahı, yine hayallere daldım.
Bu mesken yollarda, hep seni aradım.
Sevgiyi, aşkı; sayende tanıdım
Kimseye inanmadığım kadar, sana inandım.
Hep dert yandım, hep yakındım
Seni ararken,
Ucu bucağı olmayan yollarda kaybolsam
Seni ararken,
Önüme çıkan tüm engellere takılsam, yıkılsam
Seni ararken,
Gönlümü acıyla, kahırla doldursam
Üşüyorum sevgilim;
Bedenim yorgun,
Bedenim ıssız.
Hülyalarına dalmışım uzak diyarların,
Seni arıyorum.
Avare geçer sensiz
Senden yoksun
Her gün, her bahar
Senden habersizken
Açmaz hiçbir çiçek
Gün göstermez fidanı açan dallar
Dilim varmayınca
Duygularıma bırakıyorum kendimi
Olduğu gibi akıyor zaman
Güzelliğin karşısında...
İnci taneleri boynuna sıralanmış
Beyaz taneler uzaklardan selamlıyor seni
Gurbet elden gelmişcesine, sığındım
Aşkından kör oldum, ümit bağladım
Geceleri çırpınırcasına adını sayıkladım
Geçip gitti, şimdi o günler nerede?
Erteliyorum yarınlara, tutsak gönlümü
Bir soğuk sabahtı, yitirdim duygularımı
Bir kenara bıraktım en güzel hatıralarımı
Zihnimde canlandırdım, yitirdiğim anıları
Dinlemeyi özledim, en güzel sesten
Bana renk katan masalları.
Bir sabah ya da bi akşam
Kimse yokken yanımda
Kanatlanıp uçacağım bir melek gibi
Ardımda kalacak,
Bir kaç günlük gözyaşları
Sonra tozlu bir tabut arasında
Kaybetmiş eskiyen güzelliğini
Hürmeti, neşeyi itmiş elinin tersiyle
Küskünü, dargını kavuşturan elleri
Kurumuş, yenik düşmüş kadere
Pişmanlığı okunuyor bakınca gözlerine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!