Dün gece
Mazlumlar yurdundan doğu Türkistandan
Ata yurdundan imdat.. imdat... feryadıyla
İrkildim çıglık çığlığa bir sesten
Ter boşaldı bedenimden
kardeşim dün gece rüyama geldi
yüzü yoktu
sadece elleri vardı, avuçları açık
içinde hiçbir şey yoktu
“al” dedi, “benim kalanım bu”
Benden kalan bu...
Neden susarsın hey gardaşım dedi
Neden susarsın hey Dünya dedi
Mukeddes değerlerimiz bir bir alınırken
Çocuklarımızın beyni yıkanırken
Kalpleri kırılıp isimleri yok oluken
Neden sustun gardaşım neden sustun..
Hiç bir kuş kafes için yaratılmaz
Özgürce uçmak isterler
Kurtlar zincire vurulmaz
Özgürce cizdiği yoldan giderler
Doğu’nun en doğusunda
bir yurt var;
Doğu Türkistan.
Bu topraklarda
rüzgâr bile diz çökmeyi bilmez.
Bozkırın çocukları
göğe bakarak büyür.
Bir anne çocuğuna ninni söyler,
İçinde bir dua vardır:
“Ey gök, ey toprak,
çocuğum kendi yurdunda özgür büyüsün.”
Ey rüzgâr, götür bu sesi
dağların ötesine:
Doğu Türkistana
Sessizlik sandığımız şey
Mazlum bir halkın bastırılmış çığlığıdır
Özgürlük kelimesinin boğazlarda düğümlenen
yüzyıllık bir haykırıştır.
Bir halkın kalbinde aynı söz vardır:
kendi yurdunda özgürlük.
Şimdi sesleniriz medeni uygarlığa
Mazlumlar aynı soruyu sorar insanlığa:
Bir millet kendi yurdunda
neden özgür olmasın?
Özgürlük
orada yüksek sesle söylenmeyen bir kelime,
Dünya çok meşgul.
Ticaret anlaşmaları,
kibar diplomatik cümleler,
kulağını kapatan bir uygarlık
“duymadım” diyen münafıklık
Oysa adalet
uzakta olanın meselesi değildir.
Bir yerde zulüm varsa
insanlığın tamamı eksiktir.
Ve sen dünya
özgürlük nutukları atan dünya
kanla yazılmış bu satırları
neden okumuyorsun?
Hangi çıkar,
hangi sessizlik anlaşması
bir halkın yok oluşundan daha değerli
beyaz eldivenlerle dolaşan dünya
bu yangına uzaktan bakar.
“Duman” der,
ateş dememek için.
“Endişe” der,
zulüm dememek için.
Ey uzak ülkelerin aydınlık meydanları,
Ey özgürlüğü slogan sanan kalabalıklar!
Bir kez olsun bakın buraya,
Haritaların kenarında değiliz
Zulmün tam orta yerindeyiz
sadece adalet istiyoruz.
Bir çocuğun gülüşünü,
bir annenin evladına sarılmasını,
bir halkın var olma hakkını…
İstenen sonsuz bir kudret değil,
Bir başkasının alın teri, hakkı değil
sadece adalet, yurdun da özgürlük
Ses verin, duyulsun her yerde bu özgürlük,
Ne bir yetime öksüzlük, ne de tahalük
Bir çocuğun gülüşünü,
bir annenin evladına sarılmasını,
bir halkın var olma hakkını…
İnsanca istemek
Ne de himmet dilenmek
Kendi yurdunda özgürlük
Kendi yurdunda özgürlük
Kendi yurdunda özgürlük
My Poem Halil Köse
Kayıt Tarihi : 24.01.2026 22:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!