Kalpten kalbe kardeşlik

Abim dersin, yıldızlar daha da parlar..
Kerdeşim derim,
ay tebessüm bırakır..
En güzel sözler dökülmeye başlar,
Gül kokulu kalbinden..
Allah için seviyorum der
Allah için seviyorum derim

içten kalbimden
En derinden
sevginin en yücesinden..
Dualarımın en güzel yerinden…

Kardeş demek, kandan değil ki her zaman
Yürekten yüreğe köprü kurulur bir zaman.
İyi ki var, kalpte sevgisini bırakan,
Canımdan öte, adı kardeş
Adı “Kardeşcan”...

Kardeşlik, bir yürekten diğerine uzanan,
Zamanla daha da büyüyen, çoğalan
hiç eksilmeyen bir bağ, candır can..
Düşerken elinden tutan, yükünü paylaşan,
Sevinçte çoğalan, dertte yanında duran…

Kardeşlik, bazen tek bir söze sığmaz,
Dünya üzerine gelse her söze aldırmaz..

Aynı soydan olmak yetmez kardeş olmaya,
Gerçek kardeş, candan sarılandır yaraya…

Kardeşlik dedin mi, kanla mı ölçülür,
Bir damla göz yaşı, bin kelimeden güçlüdür
Yüreğinle kurduğun bağ, öz kardeşten büyüktür.

O yüzden sor bana kardeşlik nedir..?
Cevabım nettir: Kandan değil, candan kardeştir.

Omzunu uzatır, ah çekersin derdini dinler,
Sen susarsın, o kalbinden anlar.
Ne akrabalık ister, ne soy, ne ad,
Candan kardeşliktir gerçek murad.

Kimi kandan gelir, candan uzak,
Kimi candan olur, kandan ırak.
Sorarsan bana, nedir hakiki yarenlik..
Candan olandır gerçek kardeşlik..

Kardeşlik bir damla kanda mı saklı,
Yoksa yürek yüze değince mi haklı?
Soy aynı olsa da, göz bakmıyorsa sıcak,
Gerçek kardeşlik, candan olandır ancak.

Birlikte ağlamak, gülmekle bir olur canlar..
Omuz omuza vermekle, yürekle başlar..

Bir lokmayı bölenle kardeşlik kurulur,
Gece yarısı çağır, koşar yanın da olur..
Ne soy sorar, ne sop;
yürek yüzünü sana döner,
Candan olan kardeş,
her anında seninle olur..

Sen düştüğünde elini tutan,
Yorulduğunda yükünü paylaşan,
Herkes uzaklaşırken yanında kalan,

O yüzden sor bana,
kandan mı, candan mı?
Derim ki kardeşlik, yürekten yanandır.
İyi gün de, kòtü günde
Yanın da olandır..