Bırakalım gönül ahı eyvah‘ı
Bir aşk ateşinde yandık diyelim
İkimizin bunda yoktu günahı
Zalimin birine kandık diyelim
O varken bizdeki mutluluk gitti
Huzurdan sevinçten neşeden etti
Kimseler bilmesin yaşandı bitti
Son defa adını andık diyelim
Kapıldık ay gibi güzel yüzüne
Esir etti bizi mavi gözüne
İnandık her türlü tatlı sözüne
Biz şeytanı melek sandık diyelim
Alımla çalımla kandırdı bizi
Bal diye zehire bandırdı bizi
Kerem gibi yaktı yandırdı bizi
Kor’a döndük ama söndük diyelim
Neyse ki gösterdi gerçek yüzünü
Boşuna çekmişiz bitmez nazını
Onunla yaşadık derdi hüzünü
Uçurumdan geri döndük diyelim
Sen üzülme gönül dert tasa dolup
Çıkarız içinden birlikte olup
Galiptir mutlaka bu yolda mağlup
Üzülsek de onu yendik diyelim
Aşkın şarabını içtik diyelim
Hataydı kendimiz seçtik diyelim
Birlikte sırat’tan geçtik diyelim
Kestiğimiz dala bindik diyelim
Kederimiz aynı derdimiz birdi
Sevincimiz aynı neşemiz birdi
Yaşantımız aynı yaşımız birdi
Eroğlun’da aynı candık diyelim
Kayıt Tarihi : 29.03.2026 04:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!