Dost bildiklerim Şiiri - İbrahim Eroğlu 2

Bak sırtım delik deşik ilistir’e dönmüşüm
Dün yanımda duranlar sırtımdan vurdu beni
İyi günde benimle olanı dost sanmışım
Kötü günde gülenler sırtımdan vurdu beni

İki günlük dünyada zaman aynı olmuyor
Sağlığın yerindeyse bazen cebin dolmuyor
Sakın ola düşme sen gören selam almıyor
Hınzırlığı bilenler sırtımdan vurdu beni

Düştüğümü görünce her gelen bir ok vurdu
Aynı kandan bildiğim elden daha çok vurdu
Bana kıymaz dediğim aralıksız sık vurdu
Kıskançlıkla dolanlar sırtımdan vurdu beni

Dostlarımı taç ettim indirmedim başımdan
Zor günde yardım ettim artırarak dişimden
Önlerine sundugum soframdaki aşımdan
Bir kaç lokma alanlar sırtımdan vurdu beni

Yarı yolda bırakıp satanı’mı dersiniz
Her işime bir hile katanı’mı dersiniz
Dedikodu iftira atanı’mı dersiniz
Böyle kalleş planlar sırtımdan vurdu beni

Kavgada tek bırakıp gitmez dediğim bile
Bana asla ihanet etmez dediğim bile
Sonu ölüm olsa da satmaz dediğin bile
Aynı safta kalanlar sırtımdan vurdu beni

Namert olup üstüne mert postunu giyenler
Ağzındaki salya ile biz gardaşız diyenler
Şu zavallı ömrümü doya doya yiyenler
Ekmeğimi bölenler sırtımdan vurdu beni

Eroğlu’yum unutmam üstünüzü çizdim ben
Kara kaplı deftere hepinizi yazdım ben
Zehir ettiniz canı bu canımdan bezdim ben
Sizin gibi yılanlar sırtımdan vurdu beni