Dışla'ma'nma Şiiri - Melike Yeni

Girdiğimiz veya gireceğimiz her kapının bir eşiği vardır. Oradan kuş bakışı baktığımızda içeride neler olduğunu veya biz girdiğimizde neler olacağını seyredebiliriz. O eşikten baktıkça seyirci, o eşikten geçince yaşayan oluruz. O kapıdan içeri girince ait hissetmeyebiliriz bazen kendimizi, zaman veririz ilaç misali, yine de o his hiçbir zaman geçmeyebilir. O halde başka eşikler de aramak mümkün ama kendini geliştirip o eşikten zıplayarak deredeki taşlardan kurtulmak da. Ne kendimizi dışlamalı hayattan ne de hayatımızı dışlamalı kendimizden: Kalbimizle ve idrakimizle kendimiz ve hayatımızla geçmeli dünyalık eşiğinden.