Dilsiz Şahit Şiiri - Kasım Kobakçı

Dolabın köşesinde dürülü duruyorken,
Kışın ayazlarında usulca uyuyorken,
Kimseler yokluğumu hiç bilemiyorken,
Serildim yemyeşil çimlerin üzerine.
*
Toprağın kokusunu ciğerime çekerim,
Hasır sepet içinden nevaleyi beklerim,
Çocukların şen sesiyle dolar yüreğim,
Maviyle sarı çiçeklerin ortasında.
*
Tezgâhta dokunurken ilmek ilmek atıldım,
Koyu renkten sakınıp açık renge katıldım,
Desenim kare kare, böylece yaratıldım,
Güneşin altında pırıl pırıl parlarım.
*
Akşam kızıllığında usulca dürülürüm,
Kırıntı hatıralarla eve götürülürüm,
Yeniden açılana dek orada görülürüm,
Neşeli sofraların dilsiz şahidiyim ben.