Dilruba Şiiri - Metin Aydın

Mısırlı kâhin bir sır fısıldadı,
Bir çöl sessizliği çöktü ruhuma.
Bilirsin çöller sessiz olur Dilruba
Çünkü çöl, bir yalnızlık denizidir,
Ve çöllerin şarkısı, rüzgarların sesidir…

Seni bulmak için yollara düştüm
Dağlara, taşlara, kumlara düştüm
Delirdi dediler dillere düştüm
Arafta kayboldum inlere düştüm
Bin yıl geçti orda hallere düştüm
İmrül Kays’tan sana beyitler çaldım
Zeus’a, Poseidon’a sorup yalvardım
Korkmadan Hades’ten, zindana daldım
Dante’nin cehenneminde dokuz yıl kaldım

Cehennem ateşi doldu da ruhuma
Yine de vazgeçmedim senden, Dilruba

Seni aramak için çıktığım yolda
Asâ-yı Musa ile yarıp suları
Yıkarken yere Firavunları
Katmışken önüme sihirbazları…
Yolunda kayboldum, yıldızlar kaydı
Ruhum tamamen karanlıktaydı
Prometeyle bir olup ateşi çaldım
Kartallara yem oldum, kıvrandım yandım
Ölmek için Tanrıya her gün yalvardım

Ciğerimin acısı doldu da ruhuma
Yine de vazgeçmedim senden, Dilruba

Mısırlı kâhin bir sır fısıldadı,
Bir çöl sessizliği çöktü ruhuma.
Bilirsin çöller sessiz olur Dilruba
Çünkü çöller derin bir sır gibi saklar her şeyi
Ben de tıpkı çöller gibi yapıp
Bir sır gibi seni sakladım da koynuma
Yine de vazgeçmedim senden Dilruba