O eski günlerin rüzgarla savrulduğunu,
Ayrılık acısını tattığın gün anlarsın
Beraber yürüdüğümüz yolların ne güzel olduğunu
Yapa yalnız yollarda kaldığın gün anlarsın
En kırmızı güllerin bile sararıp solduğunu
Yokluğumun kalbini yaktığı gün anlarsın
Daldığın hülyaların nasıl bir tuzak kurduğunu
Eli boş ve mahzun döndüğün gün anlarsın
Hayalini kurduğun papatyaların
Seni alıp götüren kirli suların
Firkatimle dolup taşan yaşların
Bir şebnem olup gözünden aktığı gün ağlarsın
Visalini bekleyen mahmur gözlerin
Bakıyorken maziye manalı ve derin
Hicranla dolarak geçen günlerin
Yüreğine bir sır taktığı gün anlarsın
Nice rindler deviren esrarlı bakışların
Sükutunu bozuyor lal olup kalmışların
Sana müjde getiren o mübarek kuşların
Zeval-ı ziyan olup gittiği gün anlarsın
Belki bir gün dönersin gittiğin uzak yerden
Kavuşmamız yasaksa söyle ne gelir elden
Sen de biliyorsun ki kaçamazsın kaderden
Yokluğunun canımı ne kadar yaktığını
Gözlerin gözlerime değdiği gün anlarsın
Metin Aydın
Kayıt Tarihi : 24.07.2026 23:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!