Çocukluğum; eteklerinde geriye kalan, her defasında umudumu tazeleyen dileklerim ile capcanlı, özgür ve yıkılmaz.
Seviniyorum seni
Bunu sakın unutma
Ay ışığını güneşten aldığına yemin ederken
Arşın arşın parlarken gök, yıldızların sesiyle
Göbek bağı henüz kopmamışken çocukluğumun
Ve Dünya kararlıyken bir tur bindirmeye, nefislerin üzerine
Bir mizansen diyerek düşünmeli bu hayatı,
Hele ki başını bir otobüs camına yaslarcasına durarak.
Kadife bir müzik eşliğinde,
böyle zehir,
zemberek bir enstrümantal.
Dolu dolu yaşadığını düşüneceksin ve,
Üstüme düşen yükümlük artarken bu hal beni mükemmel bir şoke yöneltiyor
Ben artık tek kişi bir bağ ve iki çocuk kalmışım
Vazgeçilmişlikler ve bu vazgeçilmişliklerden kopmuş
Birkaç insan kırıntısı var boğazıma düğümlenen
Ben boğulurken kurtuluşa
Ölürken varoluşa koşuyorumdu
Kırmızı bir ışık,
Çok fazla kırmızı var.
Dans, hayalet ortamla yüzleşiyor
Aynı renk.
Sıcak bir ortam daha
Bu çifte artı demek
Bir kapı eşiğinde, saklı buldum çocukluğumu.
Evvel zamanı, bir büyüklük ile taşlamak,
Düşmek için can atmak,
Yerde duran elmaya, göz ucuyla bakmak
Sergilenen tavrın, asılsız enginliğinde, kayıp olmaktan bile öte idi.
Salınan bir yaprak tanesinin ufkunda, çağrışımları hissetmekti,
Küçük bir çocuğun, tatlı bir umursamaz savuruşu var üzerimde
Büyük umutların, sefaletimi, yenişini izleyişim
Doyamamak, acınası hayata kapalı gözleri de alıp koşmak mı
Nedenli bir ikilemi, delicesiye akıtmak mı damarlardan
Şevkini kırmak ile sadece, umut kesilmez ya
Kursakta bırakmak da var bugün, yine dünümü
E yani, kuş cıvıltıları da var bu küsmüş bedenin kısık ses tonunda
İleri geri iki ayakla yürümez ya herşey
Arkadaş diyorum, tatmin misin, müteşekkir
Epeysiz bir amandır
Doğmadı yalnızlık üzerine
Kala kalmış bir heykeltraş
Akıbet, yedi kuşak sonra yakarışları bezenmiş,
Göbek bağları vakitsiz kesilen, ömrü törpülenmiş
Kabil’in torunlarıdır bu kavm-i cemil
Zaman suretlerde defnolur,
Doğum sancıları nüfuz eder her bir benliğe,
Zapt edilemez bir öcün alameti yeryüzüne kıyam eder.
mut’lu’k’ zamanı I.
bir kuluçka dönemindeyim,
altıncı haftasından başladım dağılmaya.
mut’lu’k’ zamanı II.
safir, elyaf elbiseli
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!