Dilimdeki Düğüm Şiiri - Eyüp Beyhan

İçimde yankılanan bir hakikat var,
Dilime değince eksiliyor.
Sözcük dediğin dar bir kapı,
Ben kendimi oradan anlatamıyorum.

Düşümde konuşan kalabalıklar var,
Ama dudaklarımda bir sessizlik.
Ne desem eksik kalıyor,
Düşümdeki düşleri anlatamıyorum.

Düşüncem derin bir kuyu,
İpi yok, kovası yok, nasıl çekeyim bu suyu?
Ne çeksem yarım kalıyor avucumda,
Hakikati bütünüyle anlatamıyorum.

Suskunluk değil bu, bir haykırış;
Sanki dilim kalbimin gerisinde kalmış.
Anlayan bir göz arıyorum,
Çünkü dil ile kendimi anlatamıyorum.

Ne çok şey birikti içimde,
Ne azı dökülebildi dışarı.
Bir yangın taşıyorum sessizce,
Dumanını bile anlatamıyorum.

Dil eşlik etmese de düşlerime,
Kalpte buldum başka bir yol.
Gönülden gönüle akan o sırrı bul,
Gönülsüz olana sevgiyi anlatamıyorum.

Ey gönülleri evirip çeviren,
Dillerin ve renklerin sahibi Sen;
Göğsümü genişlet,
Dilimdeki düğümü çöz.
Sen dilemedikçe anlatamıyorum.
(E.B/2026)