Seni görmeyeli şiire sığındım
İçime döktüm
Kabuk bağladım
Acılarımı Uyutmak için
Her gece yaramdan öptüm.
Ağırdır gönül yarası
Bir zaman sonra, alışırsın
Yüreğin mahkûm, sahibini bırakır
Yarayı, sevmeye başlarsın
Öpersin şımarır
Merhametle sarılırsın,
Sen bir sevda türküsü
Bense anlamını yitirmiş birer cümleyim
Gözünü seveyim çok şey bekleme benden
Şimdi baştan aşağı yarayım...
Sabıkalı bir coğrafyadan
Gelen kadın
Yasaklı bir şiir gibisin
Ezbere biliyorum acılarını
Ne muazzam şey
Gözlerinde papatyaları öpmek
Çok halsizim
Bir boşluk var içimde
Göğüs kafesimde yapayalnız
Sanki rüzgar esiyor içimde
Bir coğrafya çiziyorum, limansız
Gemiler alabora içimde
Okul tatili eylülünde kaybettim seni
Gözlerimin feri söndü
Sırtımı yasladığım taş duvar üstüme devrildi
Ah mavi kelebeğim
Ne güzeldi
Renga renk geceden yazmışım
Yöresel giydirmişim şiirleri
Bayram sabahına uyandırmışım
Nazlı uykusundan filinta türküleri
Umu işte
Olur ya, belki gelirsin
Kemanın her bir teline
Maviyi yükle
Kurak yüreğime maviyi çal
Yüreğim son bahar
Belki; mavi bir papatya açar.
Zamanın heybesine doldurup
Geçen mevsimlerin
Arka bahçesine asıyorsun
Asla bitmiyor
Kendini kandırıyorsun.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!