Destan Özden Şiirleri - Şair Destan Özden

Alabora oluşuma bakma
Sarmışım yaramı deniz yosunuyla
Sen;
Tutsaksın mavinin ortasında..

Şiirlerde,
Türkülerde,
Yüreğimde,
Ekmeğimde, tütüyorsun.

Mutluluk, huzur, ufak kırıntıların tadında.
Kendinizi; yıpratmanın bir anlamı yok.
Kirlenmiş bir dünyada..

İnsanlık; o güzel atlara binip, giden, o güzel insanların, heybesinde, gitti. Ustadım

Batı'dan doğu'ya bakıldığı gibi
Uzaktan baktın bana
Oysa gelseydin
Gönlümün coğrafyasına
Dillere destan
Bir misafir perverlik sunardım sana

Son zamanlar'da
Eski bir türkü, dolanmış dilime
Nasıl, kaptırıyorsam kendimi
Arada bir, adını'da katıyormuşum türkü'ye
İyi değilim bu günlerde
Senin yerine, kendimi unutuyorum

Haberin var mı?
Her gece tenine şiir yazıyorum
Zordur tenine şair olmak
Yürek yorgun düşüyor
Var mı? Haberin.!
Sol yanım üşüyor

Dızanîm tuyê herî
Ez cemidîm
Veşêre mın dî nava dılêxuda
Yek xeyalêmîn
Mırıne dî nava dîlêteda..

Hayatın en büyük sınavı vicdan sahibi insan olmaktır.
Cigeramın

Güz sakallı bir gökyüzü
Göçmen kuşların kanatlarında
Son baharın üşüyen yalnızlığı
Hüzünlü bir eylül türküsü
Perdelerin ardına sığınmış bir gece kelebeği
Sarı yapraklarla süslenmiş pencerenin önü