Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Sivas’ta diri diri yakıldılar.
Onları birer ot parçası sayıldılar.

Otuz yedi ayrı hayattılar
Bir kibrit ucuyla tutuştular.

Hayat engebeli bir yoldur
Hayat nerede başlar nerede biter!
Hiç düşündünüz mü?
Hayat kendimizi tanımakla başlar
Önce var olduğumuzun farkına varırız
Sonra soluksuz bir arayışın içinde buluruz kendimizi

YARIM YAŞAM
Her hikâyede yarım bir son kaldı.!
Her sevdanın sonu kırık bir hüsrandı...
İnandıkların en zor anda yoklardı...
Sevdalar yarım.
Duygular haram.

Kaybolmuş bu yitik coğrafyada
yitik insanlar.
Maskesiz yüz yok, yüzsüz yalan çok...
Yitik kentlerin yitik insanıyız biz
Gerçek yüzümüzü tanırmıyız?
Taş duvarlar ardında çürümüş beyinler

Gülücükler kondurdum
içimde susmadan ağlayan
çocuk yanağına
güldürmeyi beceremedim
ağlamayı öğrendim
ben ezelden ağlıyorum

Yeni doğmuş bir bebeğin hassaslığında,
Sana olan sevgimi büyütüyorum şimdilerde…
Ağlamalarına içim ezilirken,
dua ediyorum bir yandan
sen ağlamamalısın artık.
Acıları mutluluktan ayırmak gerek.

Sokak çocukları
Sokak çocukları hikayeleri acıklı
Yalınayak karlı yollara yol almış
Boyunları bir dal gibi bükük
Kendilerini anlatan gözeri ıslak
Kıpkırmızı küçük burunlarını

Sen gel
Ozan sazının teline aşık
Ben ise senin türkü gözlerine
Ölümle tokalaşırım seve,seve
Dünyalar bedel saçının bir teline
Yolunda tanımam hiçbir engel

güzellikler içinde
yüzmek varken
elele tutuşup
destek çıkmak varken
neden kavga?
neden ağlatırız

MUTLULUK BENDEN UZAKTA
Mutluluk benden uzakta
hangi yöne dönsem
karanlık gölgemde
siyahı giymiş ömrüm
seher gözlerimde