Sazımın telleri küsmüş elime.
Mızrabım yabancı kendi teline.
Türküler düğümdür dönmez dilime.
Koca bir yorgunluk çöktü serime.
Yıllardır çekerim bitmez bu çile.
Döksem de içimi sığmıyor dile.
Savrulup dururum, rüzgarla bile.
Merhem çalan olmaz benim derdime.
Dağların ardında güneş batarken.
Yolcular menzilde sessiz yatarken.
İçimde amansız dertler artarken.
Sığamaz olmuşum kendi tenime.
Umutlar kurudu yeşermez bağım.
Dumanlar içinde dertli otağım.
Geçip gidiyor bak en güzel çağım.
Nasıl söz geçirem kendi kendime?
Kayıt Tarihi : 13.04.2026 00:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!