Yollara bakacak hevesim kalmaz.
Sorduğum sorular hiç cevap almaz.
Beklenen sabahlar kapıyı çalmaz.
Kenarda öylece dururum artık.
Masanın başında durdum öylece.
Akılda belirmez tek bir düşünce.
Sabahı beklemem çöksün bu gece.
Gözlerim boşluğa dalıyor artık.
Sessiz ve sedasız oturdum kaldım.
Bu boşluk içinde uykuya daldım.
Yıkılan ümitten payımı aldım.
Bütün beklentiler bitiyor artık.
Ne bir amacım kaldı ne bir yönüm.
Geceye karıştı benim her günüm.
Bakılmaz geriye kapandı dünüm.
İçimde her şeyi bitirdim artık.
Adımlar ağırdır mesafe bitmez.
Yorgunluk üstümden bir türlü gitmez.
Ne yapsam nafile kimseye yetmez.
Sessizlik içinde yoruldum artık.
Kayıt Tarihi : 13.04.2026 00:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!